Milatik gora herritarrek Iruñeko kaleetara eraman zuten atzo Nafarroan eraiki nahi dituzten «biometanizazio makroplanten» aurkako aldarria. Izan ere, enpresek biogas azpiegitura handiak egin nahi dituzte Nafarroa hegoaldeko zenbait herritan, besteak beste, Vianan, Los Arcosen, Sesman, Lodosan, Mendabian, Arroitzen, Murillo el Cuenden, Sartagudan, Cintruenigon, Lizarran eta Andosillan. Hori dela eta, herri horietan sortu dituzte energia proiektu horien kontrako plataformak. Hain zuzen ere, plataforma horiek, Sustrai Erakuntza ingurumenaren aldeko fundazioaren babesaz, antolatu zuten atzoko manifestazioa. Han bildu ziren ehunka herritarrek eskaera argi bat helarazi zioten Nafarroako erakunde publikoei eta alderdi politikoei: lurraldeari bat ere mesederik egingo ez dioten azpiegitura handi horiek geldiarazteko, modu argian eta irmoan, gutxienez bi urtez.
Herri plataforma horien bueltan elkartu diren milaka herritarren iritziz, biogas «makroplanta» horiek kalte egiten diete, zehazki, haien herriei eta, oro har, Nafarroako lurraldeari. «Trantsizio energetikoaz, modernitateaz eta garapenaz mintzatzen dira, baina egia bestelakoa da». Paula Cabezonek Arroizko plataformako kideak manifestazioaren amaieran adierazi zuenez, proiektu horien atzean bestelako interesak daude, hala nola, «diru gosea, lurraldearekiko indarkeria eta instituzioek babestutako estraktibismo basatia».
Enpresak udaletan «makroplantak» egiteko baimenak eskatzen hastearekin batera sortu ziren herri horietan proiektu horien aurkako mugimenduak. Herritarrak antolatuta plataformak sortu zituzten, eta azken hilabeteotan informazioa, bilerak, hitzaldiak, sinadura bilketak eta proiektuei alegazioak egiteko dinamikak sustatu dituzte. Atzo Nafarroako hiriburuan antolatutako manifestazioan erakutsi nahi izan zuten herri horietan guztietan sortutako indar metaketaren indarra.
«Trantsizio energetikoaz, modernitateaz eta garapenaz mintzatzen dira, baina egia bestelakoa da: diru gosea, lurraldearekiko indarkeria eta instituzioek babestutako estraktibismo basatia»
PAULA CABEZON Arroizko plataformako kidea
Izan ere, plataforma horietako ordezkarien arabera, herri mugimenduaren presioari esker onartu zuen Nafarroako Parlamentuak makroproiektu horien baimenak aldiz batez etetea. Baina plataformek ez dute nahikotzat jo. Haien iritziz, «moratoria urardotua» zen, eta horrek «ez du balio plangintza demokratiko eta iraunkor bat egiteko, eta ez die erantzuten lurraldeen eta lehen sektorearen beharrei».
Ziurgabetasuna eta mehatxua
Are gehiago, behin-behineko luzapen horrek eusten die «gure herrien gaineko ziurgabetasunari eta mehatxuari». Alde batetik, Marinek gogorarazi zuenez, «enpresa berriek udaletxeetako ateak jotzen jarraitzen dute». Bestetik, «Departamentuak ez ditu behin betiko ezeztatzen Arroizko eta Sesmako plantak, eta ez du argi erakusten orain arte egindako bidea zuzendu nahi duenik». Ziurgabetasun horrekin behin betiko amaitzeko irmotasuna eskatu diote parlamentuari: proiektu horiei atea modu irmoan itxi diezaien, alegia.
Parlamentuari ez ezik, Nafarroako Gobernuari eta indar politikoei ere dei egin zieten «zentzuz eta elkarrizketen bidez aurre egin diezaioten auziari». Horretarako, hiru proposamen zehatz plazaratu zituzten: lehenengoa da bi urteko luzamendua onartzea, «gelditzeko, ikasteko, planifikatzeko eta demokratikoki erabakitzeko denbora» izan dezaten. Bigarren eskaera da «nekazaritzako lurzoruaren eta akuiferoen babesa interes handieneko gaitzat hartzea». Eta hirugarren eskaera zera da: hurbiltasun eredu bat hartzeko deia, «nekazaritzako eta abeltzaintzako sektorearen beharrei benetan erantzungo diena». Manifestazioan gogorarazi zuten moduan, «lehen sektorea, gure nekazariak eta abeltzainak, gure herrien bizitzaren eta garapenaren funtsezko parte» direlako, baita «gure lurraldea babesteko eta mantentzeko funtsezkoak ere».
