Hasi dira haserretzen. Gertatu behar zuen, eta gertatu zaie. Espainolaren zale amorratuak haserre daude. Publizitatearen hizkuntza nagusia ingelesa da, eta lur gehiegi jan dielakoan daude. Ez dakit ohartuko diren besteok zenbat mindu izan gaituen haien hizkuntza gurearen gainetik etengabe ikusteak, baina pozik esango nieke, guztiok ulertzen ditugun hitzak badira ea zergatik ez ditugun denok ingelesezkoak erabiltzen: timing, planner, target, engagement, input... ez gara, bada, orain gaztelaniazko baliokideak ikasten hasiko. Gainera, askoz errazagoa da light esatea sin azúcar esatea baino. Gustatuko litzaidake haien kezkaren aurrean enpatiarik ez izateaz gain min emango dien erantzunak ematea kontu honen inguruko kontzientzia sortzeko kanpaina egin dutenei. Espainiako Publizitate Akademiak eta RAEk sinatu dute kanpaina. Iragarkia ona da. Nik ikusi dudana behintzat bai. Gaztelaniazko edo frantsesezko hitzak erabilita, guri ere balioko liguke agian. Barre txikiarekin ikusi dut iragarkia, hiru aldiz. Hasieratik amaieraraino. Ez daukat zuzenean nori zuzendu, baina gustura egingo nieke guri milaka aldiz egin diguten galdera erasokorra: zuek zer nahi duzue, ordea, publizista onak ala espainolak? Iragarki onak ala espainolak? E, e, e, zer nahi duzue zuek?
Baina gaztelaniari ere zor diot errespetua, eta ez dut nahi ingelesak jan dezan.
