Xenpelar bertso eskolako irakasle baten erasoak salatu zituzten atzo Bertsozale Elkarteak, Errenteriako mugimendu feministak eta Oiartzungo feministen asanbladak. Eta gaur kontuak eskatu dizkio Errenteriako (Gipuzkoa) PSE-EEk udal gobernuari; ez soilik kasu horri lotuta, Kukai dantza taldeko auziari buruz ere bai —Jon Maia zuzendariari sexu erasoak egin izana leporatzen diote hainbat emakumek—. Zertaz eta kasu horietan udalak egin duen kudeaketa aztertzeko. Eskaera horrek, baina, hautsak harrotu ditu, lehenbiziko kasua publikoa zen arren, dantza taldearenak barne prozesu baten bidez lantzen ari zirelako, «konfidentzialtasun zorrotzetik», eta inplikatutakoek —mugimendu feministak eta erasoak jasan dituztenek— ez zutelako nahi publiko egitea. Goiz-goizetik, baina, albiste hori bolo-bolo zabaldu da sareetan barna, erasoa jasan zutenen nahi eta beharrak alde batera utzi eta plaza publikora eramanez.
Sozialistek eskaera gaur egin badute ere, joan den ortziraletik zuten Kukaiko kasuaren berri. Are, Aizpea Otaegi herriko alkateak udaleko gainerako alderdiei orduan jakinarazi zien kasuari buruzko zer informazio duten, eta zer prozesu segitzea erabaki zuten. Joan den asteartean, berriz, osoko bilkura izan zuten eta berriz ere gaia aipatu; orduan PPk alkatearen dimisioa eskatu zuen, argudiatuta udalak ez duela gardenasunez jokatu. Aipamenik ez erasoa jasan zuten pertsonek hala eskatuta prozesua «diskrezioz» lantzea erabaki izanari.
Hain justu, Oreretako Bilgune Feministak eta Oreretako Asanblada Feministak duela hilabete herri inguruetan zabaldutako ohar batean kasuaren berri eman zuten. Erran zutenez, duela bi urte izan zuten erasoen berri, eta, hasiera-hasieratik, eskaera argia egin zieten emakumeek: «Gertaera horiek berriro ez errepikatzea eta arduradunari, prozesu pertsonal, eraldatzaile eta konpontzaile bati ekiteko eskatzea». Ordu hartan kasua ez zen hedabide nazionaletaraino hedatu.
Izan ere, gogora ekarri zuten prozesua «hankaz gora» jartzen hasia zela, eta, gainera, kasuari buruzko epaiak, egiak eta gezurrak entzun zitezkeela kalean. Horren aitzinean, feministek diskrezioa mantetzeko hautua egin zutela argudiatu zuten: «Laguntza eskatu eta beraien bizipenak amorruz, beldurrez eta konfiantzaz partekatu zizkigutenen erabakia lehenetsiz».
Zertaz solastatu zuten ordura arte pribatua zen kasuaz? Bada, feministak ez ziren izan prozesua publiko egin zutenak, publikatutako oharra Xabier Oleagak, Kukai elkarteko Gida-Batzordeko kideak, ezker-eskuin zabaldutako idatzi bati erantzuna izan zen. «Mugimendu gisa, plaza publikora ekarri gaituzue, baina, plazan nork zainduko ditu zaindu beharrekoak? Nola erreparatu plaza publikoan errespetuz, mimoz eta diskrezioz zaindua izan behar duena?», erran zuten feministek.
«Albo gatazka»
Oleagaren horrek «albo gatazka» gisa aurkezten du mugimendu feministak abiatutako prozesua, 2024an beraiengana iritsi ziren testigantzei jarraiki egindakoa; eta akusatua, berriz, «pertsona publiko ospedun» gisa aurkezten du. Areago: idatzi horretan bertan aitortu egiten du prozesua «diskrezio testuinguruan» egin zutela, «ez ezkutatuz, tartean zeuden emakumeen erabakiz, publiko ez egitea eta erantzun publikoa ez sustatzea erabaki baitzuten». Idazki hori zabalduz, baina, hankaz gora jarri zuen alde guztien artean hartutako erabakia. Halere, feministen erantzunak kasuak hedabide nazionaletara jauzirik ez ematea ahalbidetu zuen.
Kasu horrez ez ezik, lan gatazka batez ere mintzo da Olaeaga testuan. Eta, hondarrean, «gatazka hau» publikoki «modu egokian kudeatzeko» laguntza eskatzen du.
