Alokairu-eraikin batean bizi gara. Ehun urte baino gehiago ditu. 1914an eraiki zuten. Maiatzero berritzen dira alokairuak eta, ondorioz, bizilagunak ere bai.
Guk zortzi urte daramatzagu eraikinean. Europarrak izaki, ez gara erraz etxez aldatzekoak. Behin gustuko etxea aurkituta, eta auzora eginez gero, bada zertarako aldatu?
Eraikineko alokairua arautua da. Udalaren legeen ondorioz, bi urterako kontratuetan ezin dute ehuneko 4 baino gehiago igo. Horregatik bada jendea luzaroan bizi dena hemen.
Seigarrenean gizon bat bizi da. Atsegina, betaurrekoduna, liburuak aldean eramaten dituena. Igogailuan aurkituz gero, beti agurtzen du edukazioz.
Eguraldi ona datorrenean, esaten du:
—Time for outdoor reading.
Banku batean eseri eta irakurtzeko sasoia iritsi dela.
Geure buruari galdetu diogu askotan zer egingo ote zuen erretiratu aurretik. Idazlea izango zen? Itxura badauka. Edo antzerkigilea. Edo musika kritikaria. Batek daki. Inoiz ez diogu galdetu.
The New Yorker buzoira iristen denean, esan izan digu berak ere hartzen duela. Keinu txiki batzuk.
Baina aurrekoan zerbait bitxia gertatu zitzaidan berarekin igogailuan.
Izena galdetu zidan.
—Kirmen —esan nion.
—Bada ni Fred naiz —esan zidan.
Eta liburu eta aldizkari artetik eskua luzatu zidan.
—Urte askotarako.
Zortzi urte eta gero jakin dugu seigarreneko gizon irakurlea Fred deitzen dela.
