Bazterreko delian pasatzen dute droga.
Handik igarotzen naiz goizero.
Kanpoan zain taldetxo bat, gazteak, auzokoak.
Bertara iritsi naizenean, hantxe zeuden gaur ere.
Etorbideko aurreko espaloitik emakume bat hasi da agirika.
Gurditxo bat du eskuetan. Harekin egiten du oinez.
Taldeko gazte batek erantzun egin dio.
—Zer egiten duzu gaur ere hor? —esan dio emakumeak. —Ez zaitut ezagutzen. Alproja!
—Zu bezalakoa —mutilak—.
Zuk egin nauzu horrelakoa.
Oihuak gero eta handiagoak bilakatu dira.
Oinezkoak geratu egiten ziren begiratzera.
Semea alde batean, ama bestean.
Eta tartean etorbidea: autoak, kamioiak, anbulantziak.
Oihuak alde batetik bestera.
Bietako inork ez du kalea zeharkatu.
Ez dira inon elkartu.
Ama eta semea.